Μέσω του Τύπου μάθαμε ότι "το Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε ότι η οδηγία (ΕΕ) 2019/944 δεν υποχρεώνει τον διαχειριστή δικτύου να αποδεχθεί την επιθυμία τελικού πελάτη να μην αποκτήσει έξυπνο μετρητή ούτε να του παράσχει συμβατικό μετρητή". Αυτός είναι και ο τίτλος του σχετικού δημοσιεύματος. Αλλά αυτό είναι κάτι που γνωρίζαμε και δεν ήταν ποτέ το αντικείμενο του σχολιασμού που εδώ και χρόνια κάνω για το θέμα σε ώτα μη ακουόντων.
Το πραγματικό πρόβλημα το υποδεικνύει το ίδιο το δημοσίευμα. Το οπoίο τελειώνει με την χαρακτηριστική φράση : "Η εγκατάσταση έξυπνων μετρητών μπορεί να αποτελεί αναγκαίο στοιχείο της ενεργειακής μετάβασης. Δεν αποτελεί, όμως, λευκή επιταγή για τη συλλογή και χρήση των δεδομένων των καταναλωτών"
Πράγματι, ο καταναλωτής δεν έχει το δικαίωμα να αρνηθεί την εγκατάσταση έξυπνου μετρητή σύμφωνα με το Ευρωπαικό και Ελληνικό Δίκαιο (σε αντίθεση με το Βρετανικό). Αλλά αναγνωρίζεται ότι τα δεδομένα που θα αντλήσει ο διαχειριστής του Δικτύου και ο Πάροχός του (π.χ. κατανάλωση ανα 15λεπτο) έχουν χαρακτήρα προσωπικών δεδομένων. Είναι συνεπώς υπο την προστασία του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR).
Αυτό δημιουργεί υποχρεώσεις για τον ΔΕΔΔΗΕ και τον Πάροχο. Μεταξύ άλλων απαγορεύεται η παράδοση των μετρητικών δεδομένων σε τρίτο χωρίς την συγκατάθεση του καταναλωτή. Δίνει σε κάθε πολίτη το δικαίωμα να γνωρίζει ποιος έχει τα δεδομένα του, να ζητά αντίγραφό τους, να διορθώνει λάθη, να ζητά τη διαγραφή τους («δικαίωμα στη λήθη») και να αρνείται τη χρήση τους για διαφημιστικούς σκοπούς.
Το ερώτημα συνεπώς είναι: Οι καταναλωτές στους οποίους εγκαθίστανται σήμερα έξυπνοι μετρητές στην Ελλάδα γνωρίζουν τα δικαιώματά τους σχετικά με την προστασία των δεδομένων τους; Γνωρίζουν - για παράδειγμα - ότι έχουν δικαίωμα για διόρθωση ή ακόμα και διαγραφή τους; Υποθέτω ότι σήμερα υφαρπάζετια η υπογραφή τους σε ένα κείμενο που η συντριπτική πλειοψηφία δεν είναι σε θέση να κατανοήσει στην λεπτομέρειά του. Προφανώς δεν είναι αυτή η λύση (αν ούτε αυτό γίνεται, υπάρχει σημαντικό θέμα).
Εκκρεμεί συνεπώς μια εκστρατεία πληροφόρησης των καταναλωτών για τα πλεονεκτήματα των έξυπνων μετρητών με ταυτόχρονη επεξήγηση των κινδύνων και του τρόπου με τον οποίο το κράτος (ο νόμος!) τους προστατεύει απο αυτούς ( Η Μ. Βρετανία είναι ένα καλό υπόδειγμα τέτοιας πρωτοβουλίας).
Επιπρόσθετα, θα πρέπει να γίνει σαφές στους καταναλωτές ότι η εγκατάσταση του έξυπνου μετρητή δεν επηρεάζει τον τρόπο που χρεώνονται την ηλεκτρική ενέργεια αν δεν συναινέσουν οι ίδιοι στην αλλαγή του. Για τις ανταγωνιστικές χρεώσεις αυτό δεν είναι αναγκαίο. Για τις ρυθμιζόμενες όμως και ειδικότερα τις χρεώσεις του δικτύου διανομής, αυτό σημαίνει ότι θα έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν την αλλαγή στην μέθοδο χρέωσής τους που επιβάλλεται σήμερα με την εγκατάσταση έξυπνου μετρητή.
Ένα γενικό σχόλιο τελειώνοντας. Οι αρμόδιες Ρυθμιστικές Αρχές καλό είναι να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την εύλογη* υποψία ότι είναι στην πράξη "δεσμώτες" του κράτους και των επιχειρήσεων του κλάδου που εποπτεύουν. Σε αντίθεση με τον υποτιθέμενο θεσμικό ρόλο τους ως προστάτη των συμφερόντων των καταναλωτών. Νομίζω ότι η περίπτωση των έξυπνων μετρητών, όπου τόσα πολλά μπορούν να γίνουν για τον λαό, είναι μια καλή ευκαιρία.
* Υποψία διεθνώς τεκμηριωμένη τόσο σε θεωρητικό - ακαδημαικό όσο και πρακτικό επίπεδο

