Η χρέωση για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας στους λογαριασμούς ρεύματος εφαρμόζεται με βάση κλίμακα. Οι πρώτες 1.600 κιλοβατώρες το τετράμηνο χρεώνονται με μια χαμηλή τιμή (0,0069 ευρώ/KWh), οι επόμενες 400 με ψηλότερη (επταπλάσια - 0,050 ευρώ/KWh). Τέλος για τις κιλοβατώρες πάνω απο τις 2.000 το τετράμηνο η τιμή ανεβαίνει στα 0,085 ευρώ/KWh. Αυτές είναι οι τιμές για ημερήσια κατανάλωση. Για την νυκτερινή ισχύουν τα ίδια (ανεξάρτητα) όρια ανα τετράμηνο αλλά με τιμές χαμηλότερες (0,0069 - 0,015 - 0,030 αντίστοιχα).
Οι Πάροχοι είναι υποχρεωμένοι να εκδίδουν μηνιαίους εκκαθαριστικούς λογαριασμούς. Με ποιά μέθοδο λοιπόν υπολογίζουν τις χρεώσεις ΥΚΩ που έχουν τετραμηνιαία κλίμακα; Ο γράφων χρησιμοποίησε τους 12 πιο πρόσφατους λογαριασμούς του (η ανάλυση στον παρακάτω Πίνακα) και υπολόγισε τις χρεώσεις ΥΚΩ με δύο εναλλακτικές μεθόδους. Η Μέθοδος Β είναι αυτή που εφαρμόζει ο Πάροχος μου και η Μέθοδος Α είναι αυτή που, κατα την αποψή μου, ανταποκρίνεται ορθότερα στο πνεύμα και το γράμμα τη διάταξης. Με βάση το αποτέλεσμα της ανάλυσης στοιχειοθετείται επαρκώς η ακόλουθη πρόταση: Πρέπει, είτε να αλλάξει η διάταξη καθιστώντας τα όρια μηνιαία, είτε να αλλάξει ο τρόπος υπολογισμού ώστε να γίνεται με βάση πραγματικά και όχι υποθετικά δεδομένα κατανάλωσης. Ως καταναλωτής θα προτιμούσα προφανώς την δεύτερη λύση γιατί οδηγεί σε μείωση της χρέωσης κατά 36% σύμφωνα με τους υπολογισμούς που παρουσιάζονται στον Πίνακα.
Πως χρέωσε τις ΥΚΩ ο Πάροχός μου με την Μέθοδο Β; Μέχρι και τον 10ο μήνα δεν υπήρξε θέμα. Όλες οι κιλοβατώρες χρεώθηκαν στην χαμηλή κλίμακα. Στον 11ο μήνα όμως ο Πάροχος έκανε τον εξής υπολογισμό: 404Χ(120/28)=1.731. Εκανε δηλαδή αναγωγή της μηνιαίας (ημερήσιας) κατανάλωσης σε τετραμηνιαία*. Εντελώς αυθαίρετα έκανε την υπόθεση ότι θα κατανάλωνα και τους επόμενους τρείς μήνες με τον ίδιο ρυθμό αδιαφορώντας για το ότι τους προηγούμενους τρεις (συν τον τρέχοντα) η σωρευτική μου κατανάλωση ήταν μόνο 1.201 κιλοβατώρες. Το επόμενο βήμα ήταν να δημιουργήσει δυο τεκμαρτές κλίμακες κατ' αναλογία του 1.600/1.731. Στην πρώτη έβαλε 374 απο τις 404 κιλοβατώρες (1.600/1.731)Χ404 και στην δεύτερη τις υπόλοιπες 30. Οι 374 χρεώθηκαν με 0,0069 και οι 30 με 0,050. Οι 98 νυκτερινές χρεώθηκαν με 0,0069. Συνολική χρέωση 374Χ0,0069+30Χ0,050+98Χ0,0069: 4,76 ευρώ.
Η (δική μου) Μέθοδος Α όμως έχει ως αποτέλεσμα χρέωση μόνο 3,46 ευρώ. Την οποία προφανώς θα προτιμούσα καθότι χαμηλότερη. Αλλά φαίνεται ότι αντανακλά καλύτερα και την πραγματικότητα. Η πραγματική σωρευτική μου κατανάλωση στους τέσσερεις πρόσφατους μήνες ήταν 1.201 κιλοβατώρες- δηλαδή κάτω από το όριο των 1.600. Όλες συνεπώς θα έπρεπε να χρεωθούν με την τιμή της χαμηλότερης κλίμακας. Ερμηνεύοντας ταυτόχρονα ορθά το πνεύμα και το γράμμα της σχετικής διάταξης. "Ορθά" με την υπόθεση ότι η διάταξη ορίζει τις κλίμακες για πραγματική και όχι υποθετική/τεκμαρτή κατανάλωση.
"Πως κάνεις έτσι για 1,5 ευρώ τον μήνα καημένε μου - αυτό είναι το πρόβλημά σου;" θα σχολιάσει πιθανόν ο χουβαρντάς αναγνώστης. Ομολογώ ότι το σκέφτηκα - μέχρι που πήρα τον 12ο λογαριασμό. Εφαρμόζοντας ο Πάροχος την Μέθοδο Β η χρέωση ανέβηκε στα 17,35 ευρώ ενώ με την προσφιλή μου Μέθοδο Α θα ήταν μόλις 8,58 ευρώ. Στη περίπτωση αυτή είχα πράγματι ξεπεράσει το όριο των 1.600 (πραγματικών) κιλοβατωρών το τετράμηνο αλλά μόνο για 36 κιλοβατώρες. Ο Πάροχος χρέωσε 561 (414+147 νυκτερινή) με την χαμηλή χρέωση (0,0069), 103 με την ψηλότερη (0,050) και 98 με την ακόμα πιο ψηλή (0,085).
Η χρέωση των ΥΚΩ όπως γίνεται σήμερα βασίζεται σε υποθετικές/τεκμαρτές και όχι πραγματικές καταναλώσεις. Αυτό, κατά την άποψη του γράφοντος καταστρατηγεί το πνεύμα και το γράμμα της διάταξης. Αν αυτό γίνει δεκτό, το εύλογο επακόλουθο είναι ότι οδηγεί κατά κανόνα σε υπερχρέωση των καταναλωτών (τμήμα της καταβάλεται "αχρεωστήτως"). Η εύκολη λύση για το κράτος είναι να ορίσει τα όρια στην κλίμακα σε μηνιαία βάση, ώστε η χρέωση να γίνεται επί πραγματικής κατανάλωσης. Η δύσκολη λύση είναι να ακολουθηθεί η Μέθοδος Α. Δεν θα κρατήσουμε την αναπνοή μας περιμένοντας αυτή την εκδοχή.
* Είναι ενδεικτικό του προβλήματος το ότι τον προηγούμενο μήνα (τον 10ο) η κατανάλωση ήταν η ίδια με αυτή του 11ου: 404 κιλοβατώρες. Οι ημέρες όμως ήταν περισσότερες (35) και με την αναγωγή η τεκμαρτή κατανάλωση ήταν 404Χ(120/35)=1.385 - κάτω απο το όριο των 1.600.