My Blog List

28/10/2015

Πράσινα Τιμολόγια - Μια Μετριοπαθής Πρόταση (A Modest Proposal)

Στην Ελληνική λιανική αγορά ηλεκτρισμού, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν προσφέρονται στους καταναλωτές "Πράσινα" Τιμολόγια. Τα τιμολόγια αυτά είναι λίγο πιο ακριβά απο τα συμβατικά αλλά παρέχονται με την διαβεβαίωση/πιστοποίηση ότι η διαφορά χρησιμοποιείται για να υποστηρίξει / αμείψει την παραγωγή απο Ανανεώσιμες Πηγές (ναί το ρεύμα απο ΑΠΕ είναι ακόμα λίγο ακριβότερο απο το συμβατικό). Πριν καταλογίσετε μισανθρωπία, μνημονιακή μανία και ίσως δοσιλογισμό στην πρόταση να πληρώνουμε ακριβότερα το ρεύμα κατ' επιλογή, να πάρετε υπόψη ότι το σχετικό κόστος το πληρώνουμε ήδη αναγκαστικά. Η διαφορά είναι ότι αυτό γίνεται χωρίς να μας ρωτήσει κανείς αν προτιμούμε (και πόσο) το ρεύμα μας πράσινο. Πόσο μας κοστίζει αυτή η απόφαση που παίρνουν άλλοι για μάς? Περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο - σχεδόν το 10% του κόστους του ρεύματος. Είναι το περίφημο ΕΤΜΕΑΡ. Εξαρτάται άμεσα απο τις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει ώς κράτος μέλος της ΕΕ να πετύχουμε στόχους παραγωγής ηλεκτρισμού απο ΑΠΕ με σκοπό να αντιμετωπισθεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Να σημειωθεί παρενθετικά ότι αυτοί που αποφασίζουν το ύψος του ΕΤΜΕΑΡ μας παραπλανούν λιγάκι χρεώνοντας (φιλολαικά) τις επιχειρήσεις με μεγαλύτερη τιμή ανα κιλοβατώρα για το ΕΤΜΕΑΡ απο ότι τους οικιακούς καταναλωτές. Μετά οι επιχειρήσεις το περνούν σε μας μέσω των τιμών των δικών τους προιόντων (Ολοι οι φόροι, όπως και το ΕΤΜΕΑΡ, πληρώνονται τελικά παντού και πάντα απο φυσικά πρόσωπα κια όχι νομικά). 

Να εισαχθούν άμεσα τα Πράσινα τιμολόγια λοιπόν (Εναλλακτικά να φύγουμε απο την ΕΕ - οπότε όλα μας τα προβλήματα συμπεριλαμβανομένου του ΕΤΜΕΑΡ θα λυθούν αυτόματα - τα έλεγε αυτά μια ψυχή εμείς εκεί ευρωλιγούρηδες). Να επιμείνουμε ευρωπαικά και να ορίσουμε να πληρώνουν κατ΄επιλογή και μόνο οι οικολογικά ευαίσθητοι ιδιώτες και επιχειρήσεις. Το ερώτημα βέβαια είναι αν θα βρεθούν αρκετοί τέτοιοι να τα επιλέξουν ώστε να καλυφθεί το κόστος των ΑΠΕ (όπως είπαμε 700 εκατομμύρια τον χρόνο). 

Μια πρώτη απάντηση είναι ότι οι Ευρωπαίοι τα καταφέρνουν - βρίσκουν αρκετούς οικολογικά ευαίσθητους και μαζεύουν τα λεφτά. Πως αποφασίσαμε εκ των προτέρων ότι οι Ελληνες έχουν μικρότερη οικολογική ευασθησία? Αν όμως φοβόμαστε ότι παρ' ελπίδα οι Ελληνες είναι κάπως αναίσθητοι, η πρόταση είναι να το κάνουμε σταδιακά. Η λύση είναι απλή. Να χρεώνουν οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας δύο ΕΤΜΕΑΡ. Το ένα θα μπαίνει όπως σήμερα στις ρυθμιζόμενες χρεώσεις και θα είναι υποχρεωτικό και διαφανές και το άλλο στις ανταγωνιστικές των νέων "πράσινων" τιμολογίων χωρίς κατ΄ανάγκη να διαχωρίζεται απο την τιμή της κιλοβατώρας. Ο κάθε προμηθευτής θα έχει το κίνητρο να πουλήσει "πράσινα" γιατί αυτό θα μειώνει την υποχρέωσή του στην απόδοση και εκκαθάριση των υποχρεωτικών ΕΤΜΕΑΡ. Ακόμα καλύτερα αν αυτό γινόταν με περιοδικές δημοπρασίες μεταξύ των προμηθευτών. 

Να σημειωθεί ότι η διαδικασία αυτή δημοπρασιών αν σχεδιασθεί και υλοποιηθεί, θα λύσει σε μεγάλο βαθμό και το πρόβλημα της βέλτιστης κατανομής των Υποχρεώσεων Κοινής Ωφέλειας που αφορούν μια άλλη αιτία αυξημένου κόστους του ρεύματος - τα μη διασυνδεδεμένα νησιά (κυρίως την Κρήτη που απο μόνη της μας στοιχίζει άλλο μισό δισεκατομμύριο). Πράγμα που όπως υποθέτουμε πονοκεφαλιάζει τους αρμοδίους (Η αγορά στα ΜΔΝ έπρεπε να έχει ανοίξει εδώ και ένα μήνα).