Σε προηγούμενο σημείωμα αναρωτήθηκα με ποιό τρόπο μπορεί να υποστηρίξει το κράτος τις μπαταρίες που δεν απαιτούν επιδότηση - τις λεγόμενες merchant. Εξέφρασα μάλιστα την υποψία ότι κάτι θα βρούν για να πείσουν τις τράπεζες να χρηματοδοτήσουν τα έργα αυτά. Μια μικρή έρευνα έδειξε ότι οι υποψίες μου ήταν ίσως υπερβολικές. Γιατί υπάρχει πράγματι ένα μέρος στον κόσμο που όλες οι εγκατεστημένες μπαταρίες είναι merchant. Αυτό είναι η πολιτεία του Τέξας στις ΗΠΑ. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Για πολλούς λόγους. Ένας είναι ή επιμονή του διαχειριστή (ERCOT) να λειτουργεί την χονδρική ως αγορά ενέργειας και μόνο. Δεν υπάρχει αγορά δυναμικότητας (capacity market). Αυτό σημαίνει ότι η μεταβλητότητα της χονδρικής είναι πολύ υψηλή - συνεπώς η κερδοφορία/ κερδοσκοπία (arbitrage) των μπαταριών αποδίδει περισσότερο* (εμείς εδώ σχεδιάζουμε capacity market - μήπως να το ξαναδούμε;)
Ένας άλλος λόγος είναι η ταχύτατη αύξηση της ζήτησης στο Τέξας. Που είναι η πιο δημοφιλής πολιτεία ανάμεσα στους κατασκευαστές Data Centers. Οι επενδύσεις υποβοηθούνται επίσης απο την αφθονία και χαμηλή τιμή της γής, τους ευνοικούς όρους δόμησης και το πολύ αποτελεσματικό ρυθμιστικό περιβάλον σχετικά με αδειοδοτήσεις κλπ. Ολα αυτά όμως με μια προυπόθεση: Καμία επιδότηση απο τον ERCOT - κανένα εγγυημένο έσοδο.
Αυτό είναι θαύμα. Αλλά όπως όλα τα θαύματα, διαρκούν μόνο μέχρι να φθάσει κανείς στις υποσημειώσεις. Μπορεί το Τέξας να προστατεύει την δημοσιονομική πειθαρχία του, αλλά το Ομοσπονδιακό κράτος προστρέχει σε βοήθεια. Με τον περίφημο "Νόμο περί Μείωσης του Πληθωρισμού" (IRA - Inflation Reduction Act) της προηγούμενης κυβέρνησης, ο επενδυτής σε μπαταρίες ωφελείται απο μια φορολογική πίστωση (Tax Credit) που ανέρχεται στο 30% και μπορεί να φθάσει (αν αγοράζει αμερικάνικα) το 50% της επένδυσής του.
Το ακόμα καλύτερο είναι ότι αυτή την φορολογική πίστωση μπορεί (όπως προβλέπει ο νόμος) να την ρευστοποιήσει πουλώντας την σε τρίτο. Εισπράττει τα χρήματα την στιγμή που οι μπαταρίες του συνδέονται στο δίκτυο. Ο μηχανισμός που φέρνει σε επαφή τον πωλητή και τον αγοραστή των φορολογικών πιστώσεων είναι επαγγεματικά στημένος και λειτουργεί άψογα.
Φαίνεται λοιπόν ότι το Τέξας είναι πράγματι μια ιδιαίτερη περίπτωση στο ότι δεν επιδοτεί η πολιτεία τις μπαταρίες. Στις υπόλοιπες πολιτείες - στην Καλιφόρνια για παράδειγμα - οι μπαταρίες επιδοτούνται και απο την Πολιτεία και απο το Ομοσπονδιακό κράτος. Το Τέξας μπορεί να περιφανεύεται για τις merchant μπαταρίες του αλλά ο τίτλος "merchant" είναι ίσως λίγο υπερβολικός.
Είναι το Τέξας μια ιδέα για εμάς; Φοβάμαι ότι περιοριζόμαστε απο το γεγονός ότι στην ΕΕ οι χώρες μέλη σε ορισμένα θέματα έχουν μικρότερη δυνατότητα άσκησης πολιτικής απο ότι οι πολιτείες των ΗΠΑ (και αυτό πρέπει να το δούμε κάποτε!). Οι φορολογικές πιστώσεις έχουν δημοσιονομικό κόστος και σε αυτό η ΕΕ έχει λόγο. Μπορούμε να τις κρύψουμε; Δύσκολο. Νομίζω ότι θα χρησιμοποιηθούν τα CfDς, που έχουν το πλεονέκτημα ότι ο λαός δεν κατανοεί τι είναι αλλά την πράξη εγγυώνται μια ελάχιστη τιμή πώλησης για όλη τη διάρκεια (10 χρόνια;) της ζωής τους στις μπαταρίες. Το κόστος των οποίων θα χωθεί στον ΕΛΑΠΕ. Ισως να κάνω λάθος. Θα διασκεδάσουμε όμως παρακολουθώντας τους γραφειοκράτες που θα προσπαθήσουν να κρύψουν το γεγονός ότι μπαταρίες χωρίς κρατική υποστήριξη φαίνεται ότι δεν είναι "bankable" - χρηματοδοτήσιμες.
* Το capacity market καταλήγει στην πράξη ως επιδότηση για την διαθεσιμότητα ισχύος - που ωφελεί εκτός απο τις μπαταρίες και τους ανταγωνιστές τους στην αγορά εφεδρείας