Η δημόσια συζήτηση για την κλιματική "κρίση" διεξάγεται χρησιμοποιώντας ρητορικά σχήματα σε επίπεδο δημαγωγίας. Απουσιάζει ο διάλογος με ορθολογικούς όρους. Συνεπώς αν κάποιος θελήσει να συμμετάσχει (με σκοπό να επηρεάσει την κοινή γνώμη) είναι αναγκασμένος να το κάνει με τους ίδιους όρους. Ακολουθούν παρακάτω ορισμένα δοκιμασμένα δημαγωγικά συνθήματα που θα μπορούσαν να προωθήσουν με συνοπτικό και εύληπτο τρόπο στο ευρύ κοινό αναλύσεις για το φαινόμενο της κλιματικής "κρίσης" και προτάσεις για την αντιμετώπισή του που διαφέρουν από το τρέχον κυρίαρχο "αφήγημα". Ιδού ένας σχετικός κατάλογος:
«Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Το παλιό καλό αυτό πατριωτικό σύνθημα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να εμπεδώσει στο κοινό την ιδέα ότι οι πολίτες του ελληνικού κράτους δεν είχαν, δεν έχουν και δεν προβλέπεται να έχουν καμία ευθύνη για την "κρίση" ούτε δυνατότητα να επηρεάσουν το παγκόσμιο κλίμα. Το να πληρώνουν για την αποτροπή της παγκόσμιας κλιματικής "κρίσης" ποσό της τάξεως του 1% του ετήσιου εθνικού εισοδήματος είναι εντελώς ανορθολογική πολιτική. Σπαταλούνται έτσι πόροι που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για προστασία από τις αναπόφευκτες επιπτώσεις της "κρίσης" δηλαδή την υιοθέτηση πολιτικών προσαρμογής στις νέες συνθήκες του περιβάλλοντος.
«Ανήκομεν εις την Δύσην». Το σύνθημα, επίσης παλιό και καλό, αποτελεί ακόμα και σήμερα πηγή περηφάνειας (και οράματος ) για τους Έλληνες. Ναι μεν η "Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" - αλλά ταυτόχρονα είμεθα ή θέλουμε να είμεθα Ευρωπαίοι. Το σύνθημα είναι απαραίτητο για να κατανοήσει και να αποδεχθεί το κοινό ότι το τίμημα που πληρώνουμε για τη κλιματική "κρίση" είναι στην πραγματικότητα το κόστος του να είμαστε μέλη ενός αριστοκρατικού κλαμπ. Το «ανήκομεν εις την δύσην» σηματοδοτεί την ευαισθησία μας για το περιβάλλον και την περηφάνεια που ανήκουμε στην ομάδα των χωρών του κόσμου που έχει αναλάβει να ηγηθεί της προσπάθειας να αντιμετωπισθεί το παγκόσμιο πρόβλημα της κλιματικής "κρίσης". Η λογική περίπου της μαντάμ Σουσού. Είναι όμως αναγκαίο ως αντίβαρο στην στενή πατριωτική αντίληψη των πραγμάτων.
«Λεφτά Υπάρχουν». Η Ελληνική κοινωνία πάντα υποπτευόταν ότι υπάρχουν πόροι - κυρίως δημόσιοι - που τους εκμεταλλεύονται κρυφίως "λαμόγια" ολιγάρχες. Υποψία που, για να λέμε και την πικρή αλήθεια, δεν είναι εντελώς αβάσιμη. Το σύνθημα αυτό θα βοηθήσει να αποδεχθεί η κοινωνία το τίμημα για την συμμετοχή στο κλαμπ της ΕΕ με πρόφαση την κλιματική κρίση. Είναι ένα σύνθημα που για να έχει απήχηση θα πρέπει να γίνει πράξη. Με την εφαρμογή της πολιτικής να επιστρέφονται στους πολίτες όλα τα έσοδα από τους φόρους που επιβάλλονται στη κατανάλωση προϊόντων που για την παραγωγή τους χρησιμοποιούνται ορυκτά καύσιμα. Εναλλακτικά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και το νεότερο σύνθημα της "δίκαιης μετάβασης". Ο γράφων δεν το προτιμά γιατί ο τρόπος που έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα είναι εντελώς παραπλανητικός, αδιαφανής, πολιτικά ανήθικος και οικονομικά αναποτελεσματικός (στον βαθμό που υλοποιείται). Η πιο "δίκαιη" αντιστάθμιση του κόστους για τους πολίτες των παράλογων πολιτικών "αποτροπής της κλιματικής κρίσης" είναι το ρευστό. Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν.
«Μειώνουμε τους λογαριασμούς ρεύματος». Είναι το αγαπημένο σύνθημα του κράτους (υπό οποιαδήποτε διακυβέρνηση). Διατυπωμένο στον τυπικό "πονηρό" ενεστώτα των πολιτικών (τώρα - όπου να' ναι, σε λίγο!). Το συνήθως ψευδές αυτό μήνυμα (το ρεύμα συνεχώς αυξάνεται και ο κυριότερη αιτία είναι το ίδιο το κράτος) μπορεί να αποκτήσει μια δόση αξιοπιστίας αν εφαρμοσθούν ορισμένες καινοτομικές ιδέες: Να φύγουν από τους λογαριασμούς οι φόροι των δήμων και η ΕΡΤ και να μετατραπεί το ΕΤΜΕΑΡ (όλο ή μέρος του) σε εθελοντικό - να περιλαμβάνεται δηλαδή ως πρόσθετη (ανταγωνιστική) χρέωση σε "πράσινα" τιμολόγια που ο καταναλωτής με δική του απόφαση θα επιλέγει.
«Κάτω η διαπλοκή και τα καρτέλ». Είναι ένα σύνθημα που ήδη χρησιμοποιείται κατά κόρον από την αντιπολίτευση. Τυχαίνει μάλιστα να αντανακλά σε μεγάλο βαθμό την πραγματικότητα. Με την διαφορά ότι δεν ονομάζονται ονόματα (ή προτείνεται η αντικατάσταση του καρτέλ με ένα κρατικό μονοπώλιο). Αποκρύπτονται εντέχνως η αιτία που υποθάλπει το καρτέλ - η κατάργηση της αγοράς λόγω Net Zero και ο ελέφαντας στο δωμάτιο - η υπό κρατικό έλεγχο δεσπόζουσα επιχείρηση. Ο γράφων δεν ελπίζει ότι θα υπάρξει Έλληνας πολιτικός που θα πεισθεί να εφαρμόσει πολιτικές για να αντιμετωπίσει την έλλειψη ανταγωνισμού στην αγορά ενέργειας (ούτε και η Τρόικα τα κατάφερε!). Αυτό γιατί η δομή των αγορών με ένα κρατικοδίαιτο και 3-4 ιδιώτες που ζουν υπό την σκέπη του είναι παράδοση πλέον στη νεότερη Ελλάδα - τουλάχιστον στους στρατηγικούς (για τους πολιτικούς) κλάδους (Τηλεπικοινωνίες, Τράπεζες, ΜΜΕ, Ενέργεια). Το σύνθημα συνεπώς αναφέρεται περισσότερο για την πληρότητα της ανάλυσης.
Δεν είναι σίγουρο ότι τα συνθήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω έχουν λογική συνέπεια ή ότι βοηθούν σε σύμπραξη τύπου «ιερατείου και λαθρεμπόρων». Το ότι δεν έχουν λογική συνέπεια δεν είναι αναγκαστικά μειονέκτημα. Αλλά για να διαμορφωθούν πλειοψηφίες τουλάχιστον στην άρχουσα τάξη της δημοκρατικής κοινωνίας, είναι αναγκαίο να συμμαχήσουν τόσο ιδεολόγοι όσο και προσοδοθήρες. Το σημερινό κυρίαρχο αφήγημα είναι πολύ ισχυρό (ειδικά στους προσοδοθήρες). Η μόνη ελπίδα να ηττηθεί είναι να υπονομευθεί εκ των έσω. Hδη ο πρωθυπουργός έκανε, είναι η αλήθεια, μια πρώτη νύξη με ένα γράμμα... στους Financial Times. Οι Έλληνες δεν διαβάζουν Financial Times. Χρειάζονται συνθήματα και καλύτερα είναι τα παλιά και δοκιμασμένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου