Πως το Ισχυρότερο "Καρτέλ" στο Ρεύμα θα Εξοικονομήσει 1 Δισεκατομμύριο

Με τον δημόσιο διάλογο να υπερθερμαίνεται λόγω καλοκαιριού και επικείμενων εκλογών, οι κραυγές για το "καρτέλ του ρεύματος" ακούγονται δυνατότερα από ποτέ. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι κρατικοί αρμόδιοι (Επιτροπή Ανταγωνισμού, ΡΑΑΕΥ) κωφεύουν, αγνοώντας πλήρως τις κραυγές αυτές. Ίσως γιατί γνωρίζουν ότι το πιο σημαντικό πρόβλημα στο ρεύμα δεν είναι το υποτιθέμενο καρτέλ των επιχειρήσεων αλλά το de facto μονοπώλιο του κράτους. Ομολογουμένως αυτό θα μπορούσε να εξηγεί την ψυχραιμία των αρμοδίων. Γιατί είναι ίσως σίγουροι ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν δίνει αφορμή για κραυγές γιατί οι κραυγάζοντες ευελπιστούν να γίνουν και αυτοί κάποτε χαλίφηδες στην θέση του χαλίφη - ιδιοκτήτες δηλαδή του μονοπωλίου.

Ο χαλίφης - συγγνώμη, το κράτος - ελέγχει με τις αποφάσεις του περισσότερο από το 70% της τιμής του ρεύματος. Αυτό του δίνει την ισχύ σχεδόν (de facto) μονοπωλητή. Στο 40% περίπου των χρεώσεων των λογαριασμών που αποτελούν οι "ρυθμιζόμενες" χρεώσεις, το ποσοστό αυτό είναι 100%. Το βαρύ χέρι όμως του κράτους διαμορφώνει μεγάλο μέρος και του υπόλοιπου 60% των λογαριασμών - τις ονομαζόμενες ανταγωνιστικές χρεώσεις.

Εστιάζουμε στο σημείωμα αυτό στις ανταγωνιστικές χρεώσεις. Υποστηρίζουμε ότι με την πλήρη εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων, το κρατικό de facto μονοπώλιο είναι σε θέση, αν το αποφασίσει, να απαλλάξει τους Έλληνες καταναλωτές από περίπου 1 δισεκατομμύριο  ευρώ στους λογαριασμούς τους - ήτοι να επιτύχει μια μείωση της τάξης του 20% που αντιστοιχεί  σε 160 ευρώ λιγότερα τον χρόνο για τον μέσο καταναλωτή. Αυτό που ονομάζουμε Όραμα του δισεκατομμυρίου. Που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν αρχίσουμε να ασχολούμαστε με τα υποτιθέμενο καρτέλ.

Εξηγούμε με την βοήθεια του πίνακα παρακάτω που παρουσιάζει την διαμόρφωση του κόστους της χονδρικής στην χώρα τα τελευταία 10 χρόνια. Η τελευταία γραμμή τους Πίνακα παρουσιάζει τους αριθμούς - στόχους που θα είχαν ως αποτέλεσμα την επίτευξη του Οράματος του δισεκατομμυρίου: 

• Η μείωση της (μέσης ετήσιας) τιμής εκκαθάρισης αγοράς κατά 10 ευρώ την μεγαβατώρα θα μπορούσε να επιτευχθεί με την επιστροφή στους καταναλωτές του 50% του κόστους για την αγορά δικαιωμάτων (κατ' αναλογία των σχετικών προβλέψεων για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες).
• Η μείωση του κόστους των λογαριασμών προσαυξήσεων (εφεδρειών) επίσης κατά 50% απλώς θα επανάφερε το σύστημα στην  κατάσταση πριν 6-7 χρόνια. Το κράτος θα χρειαζόταν να αναρωτηθεί μόνο ποιοι ήταν οι λόγοι του διπλασιασμού τους τα τελευταία χρόνια. Είμαστε σίγουροι ότι τους γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα (Hint: Αν στην ημερήσια αγορά υπάρχει καρτέλ, στην αγορά εφεδρειών υπάρχει πρακτικά μονοπώλιο).
• Το ίδιο και με τον συντελεστή απωλειών του δικτύου διανομής. Δεν απαιτείται τίποτα άλλο από το να επανέλθει το σύστημα στη κατάσταση που ήταν το 2017. Το κράτος είναι σε θέση να γνωρίζει τις αιτίες και να τις θεραπεύσει.

Με μια ταυτόχρονη μικρή επέμβαση στις ρυθμιζόμενες χρεώσεις - μείωση στο μισό της χρέωσης του ΕΤΜΕΑΡ (από 17 σε 9 ευρώ την μεγαβατώρα) και με την υπόθεση ότι το μικτό περιθώριο των Παρόχων είναι στο 15%*, επιτυγχάνεται μια συνολική μείωση του τυπικού κυμαινόμενου τιμολογίου κατά 21% (από 249 σε 206 ευρώ την μεγαβατώρα - περιλαμβανομένου του ΦΠΑ). Συνολικά μείωση της δαπάνης κατά 20% για ένα μέσο καταναλωτή ή 161 ευρώ τον χρόνο (3,75 μεγαβατώρες τον χρόνο) με συνολική μείωση της δαπάνης για τους καταναλωτές στην Χαμηλή Τάση του φθάνει το 1 δισεκατομμύριο ευρώ τον χρόνο (25.000.000 MWhΧ(249-206)). Όπερ έδει δείξαι.

Να σημειωθεί ότι πετύχαμε το 1 δισεκατομμύριο χωρίς να "πειράξουμε" τις χρεώσεις δικτύων και Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας. Εκτιμούμε ότι με λίγη προσοχή θα ήταν δυνατόν να "βγάλουμε" και από αυτές μειώσεις της τάξεως του μισού δισεκατομμυρίου τον χρόνο (δεν μπορεί - κάποτε θα απολαύσουμε και τις μειώσεις στις ΥΚΩ από το καλώδιο της Κρήτης!). 

Οι υπολογισμοί στο παρόν σημείωμα είναι πρόχειροι και προσεγγιστικοί - σε μια χώρα άλλωστε που το κράτος έχει ισχυρή παράδοση εχεμύθειας. Προσδοκούμε και προσβλέπουμε σε παρατηρήσεις που θα βελτιώσουν την αξιοπιστία και την ακρίβειά τους τόσο όσο αφορά τους αριθμούς, όσο και την εφαρμοσιμότητα των προτάσεων. Σε κάθε περίπτωση όμως, θεωρούμε ότι οφείλει να αναγνωρισθεί - και αυτό είναι το πρόβλημα - ότι υπολογισμοί τέτοιου είδους δεν είναι  πιθανό να εμφανισθούν στο πρόγραμμα κανενός κόμματος στην προεκλογική περίοδο. Dum Spiro Spero. 

* Υπολογίζουμε ότι το 15% Μικτό Περιθώριο καταλήγει σε ένα 4-5% Περιθώριο Κέρδους για τους Προμηθευτές. Γιατί έχουν  να πληρώσουν τα σταθερά τους έξοδα αλλά κυρίως την αντιστάθμιση του χαρτοφυλακίου τους και τους μπαταχτσήδες πελάτες τους. Και να μην μιλήσουμε για το κόστος πρόσκτησης νέων πελατών - ιδιαίτερα για τους εναλλακτικούς (διαφήμιση, προμήθειες σε call centers) το οποίο οι πιο αισιόδοξοι μάλλον κεφαλαιοποιούν.