Χαράς Eυαγγέλια : To allazorevma.gr Aποφαίνεται: Η Αγορά Hλεκτρισμού "δουλεύει" Σωστά

Τα στοιχεία το αποδεικνύουν. Οι τιμές για τους καταναλωτές στην λιανική μειώνονται με ρυθμό ανάλογο με αυτόν της χονδρικής. Αυτό είναι σημάδι ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των προμηθευτών είναι έντονος και προς όφελος των καταναλωτών. Στα γραφήματα που ακολουθούν παρουσιάζεται η εξέλιξη της οριακής τιμής του συστήματος (από τον ΛΑΓΗΕ) σε σχέση με τις τιμές του φθηνότερου κάθε φορά προμηθευτή (μέσος όρος μηνός από τα στοιχεία του allazorevma.gr). Στο πρώτο γράφημα φαίνεται η εξέλιξη των τιμών στο προηγούμενο δωδεκάμηνο για οικιακούς καταναλωτές και στο δεύτερο οι τιμές για καταναλωτές Μέσης Τάσης και τιμολογίου Γ22.

Αυτό που είναι ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον είναι ότι ο ρυθμός πτώσης των τιμών λιανικής στους "μικρούς" πελάτες ήταν λίγο μεγαλύτερος από τον ρυθμό πτώσης της οριακής τιμής - με αποτέλεσμα τα περιθώρια των προμηθευτών να μικρύνουν. Ένδειξη εντεινόμενου ανταγωνισμού.

Τα στοιχεία περιλαμβάνουν τις εκπτώσεις για καλοπληρωτές που έκανε μόδα πρώτη η ΔΕΗ. Να σημειωθεί ότι η επίδραση των δημοπρασιών τύπου ΝΟΜΕ που μείωσαν ακόμα περισσότερο την τιμή χονδρικής αναμένεται να γίνει εμφανής τους επόμενους μήνες.

Το allazorevma.gr θα είναι εδώ να παρακολουθεί τις εξελίξεις και να ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό αλλά και τους "Policy Makers"* της χώρας (δεδομένου ότι τα στοιχεία που παρουσιάζονται δείχνουν ότι έκαναν κάτι καλό-χωρίς ίσως να το καταλάβουν).

*Policy Makers: Σχεδιαστές (ενεργειακής) πολιτικής

Η Ελληνική Γαλαντομία στην Αγορά Ηλεκτρικής Ενέργειας

Το ελληνικό κράτος ακολουθεί και εφαρμόζει συνήθως πολιτικές (και καλά κάνει) άλλων προηγμένων Ευρωπαϊκών κρατών. Άλλωστε οι περισσότερες από τις πολιτικές αυτές υιοθετούνται υποχρεωτικά γιατί η χώρα είναι μέλος της ΕΕ. Παρατηρούμε όμως ότι με μεγάλη συχνότητα γινόμαστε πολύ "χουβαρντάδες" στην εφαρμογή ή, αν το πούμε διαφορετικά, "πιο Γερμανοί από τους Γερμανούς". Μερικά παραδείγματα από τον κλάδο της ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι Γερμανοί αποφάσισαν να αμείψουν την παραγωγή από Φωτοβολταϊκά με υψηλή τιμή καθορισμένη για 20 χρόνια - την περίφημη feed in tariff. Για εγκαταστάσεις σε στέγες την υπολόγισαν στα 450 ευρώ την μεγαβατώρα. Οι Έλληνες υπερθεμάτισαν : 550 ευρώ την μεγαβατώρα. Για εγκαταστάσεις που έχουν τουλάχιστον 20% καλύτερη απόδοση στην Ελλάδα λόγω περισσότερης ηλιοφάνειας. 

Οι Γερμανοί αποφάσισαν να αμείψουν τις μεγάλες τους βιομηχανίες για υπηρεσίες διακοπτόμενου φορτίου. Σε ένα σύστημα με αιχμή τα 83 γιγαβάτ ζήτησαν  από την βιομηχανία 3 γιγαβάτ. Στην Ελλάδα με αιχμή συστήματος τα 9 γιγαβάτ ζητάμε 1,2 γιγαβάτ - 3,5 φορές περισσότερα κατ' αναλογία.

Οι Εγγλέζοι αποφάσισαν να αμείψουν τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας για την παροχή μακροπρόθεσμης εφεδρείας. Έκαναν την σχετική δημοπρασία και η τιμή (για εφεδρεία κατά την διάρκεια του 2017) ήταν περίπου 26.000 ευρώ το μεγαβάτ τον χρόνο. Οι Ελληνικές αρχές αποφάσισαν (χωρίς δημοπρασία) ότι η διοικητικά ορισμένη τιμή (μέχρι να γίνουν κάποτε οι δημοπρασίες) θα είναι 40,000 ευρώ το μεγαβάτ τον χρόνο. Για ένα σύστημα που έχει περιθώριο εφεδρείας αυτή την στιγμή περίπου 50%.

Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται τόσο συχνά δεν είναι ίσως πλέον σύμπτωση. Η γαλαντομία φαίνεται ότι είναι στο DNA  της κοινωνίας μας. Δεν είμαστε εμείς σαν τον Γερμανό τουρίστα που παραγγέλνει για μεσημεριανό μια χωριάτικη σαλάτα. Είμαστε χουβαρντάδες πως να το κάνουμε!

  

Να Αναλάβουν οι Προμηθευτές Ρεύματος το "Εξοικονομώ"!

Με τη ευκαιρία του επανασχεδιασμού του προγράμματος "εξοικονομώ κατ΄οίκον" επαναφέρουμε ελαφρά ανανεωμένη μια πρόταση που έγινε (πολύ διακριτικά είναι η αλήθεια) απο την Clarus ESCo πριν απο δύο χρόνια για την διαχείριση του προγράμματος. Η πρόταση αυτή δεν είναι καινοτομική. Είναι μια "παραλλαγή" ανάλογης αμερικανικής εμπειρίας, που στον τομέα των ενεργειακών παρεμβάσεων είναι εξαιρετικά βαθιά στον χρόνο (απο την δεκαετία του '70) και συνεπώς προσφέρει χρήσιμα μαθήματα επιτυχιών αλλά και αποτυχιών.  

Συγκεριμένα αναφερόμαστε στο PACE (Property Assessed Clean Energy). Το PACE  είναι μια θεσμική καινοτομία που μας έρχεται από την Καλιφόρνια. Ακόμα ειδικότερα από το Berkeley - που τυχαίνει να είναι μια από τις πιο "αριστερόφρονες" (με την αμερικανική ταξινόμηση) περιοχές των ΗΠΑ. Είναι μια διαδικασία με την οποία χρηματοδοτούνται ομαδοποιημένες επενδύσεις ιδιωτών σε ενεργειακές παρεμβάσεις στα σπίτια τους (περιλαμβάνονται φωτοβολταικά με net metering). Η ομαδοποίηση γίνεται από την τοπική αυτοδιοίκηση και η χρηματοδότηση από τις κεφαλαιαγορές με την έκδοση δημοτικών ομολόγων. Η αποπληρωμή γίνεται μέσω των φόρων περιουσίας που εισπράττουν οι δήμοι από τους ιδιοκτήτες (γι αυτό και το "Property Assessed").

Που είναι η καινοτομία? Στην ομαδοποίηση που επιτρέπει: α) να διευκολύνονται οι ιδιοκτήτες γιατί χρηματοδοτούνται με ελάχιστη προσπάθεια και κίνδυνο. β) να επιτυγχάνονται εξαιρετικοί όροι χρηματοδότησης από τις κεφαλαιαγορές δεδομένου ότι η είσπραξη των φόρων περιουσίας έχει καλό ιστορικό εισπραξιμότητας (ή τουλάχιστον γνωστό για κάθε δήμο).

Είναι η θεσμική αυτή καινοτομία εφαρμόσιμη στην Ελλάδα? Με πρώτη ματιά φαίνεται "Ονειρο Θερινής Νυκτός". Αυτό γιατί υπάρχουν αναφορές σε δύο θεσμούς που στην Ελλάδα έχουν προβλήματα:  "Δήμοι" και "Κεφαλαιαγορές". Από μια άλλη οπτική γωνιά όμως, ο θεσμός ταιριάζει σαν γάντι στην Ελλάδα αν θυμηθεί κανείς ότι έχουμε πλέον περήφανη παράδοση να εισπράττουμε φόρους περιουσίας μέσω των λογαριασμών του ηλεκτρικού. Και μάλιστα με πολύ καλό ρυθμό εισπραξιμότητας. Δεν είναι κακόγουστο αστείο. Είναι ευκαιρία.

Οι προμηθευτές ηλεκτρισμού (ή φυσικού αερίου) μπορούν (προβλέπουμε εθελοντικά για λόγους διαφοροποίησης απο τον ανταγωνισμό αλλά και την μεγαλύτερη διακράτηση πελατών που θα δεσμεύονται για την διάρκεια αποπληρωμής της επένδυσης), να διευκολύνουν (όπως είναι υποχρεωμένες την οδηγία 27/2012 της ΕΕ και τον ελληνικό νόμο απο 1/1/2017) μέσω των λογαριασμών τους ("on bill" financing) την διαδικασία χρηματοδότησης των πολλών μικρών ενεργειακών παρεμβάσεων στα σπίτια των πελατών τους. Στην περίπτωση της Ελλάδας θα πρέπει να παίξουν τον ρόλο των δήμων για λόγους που δεν είναι ανάγκη να αναλύσουμε εδώ. 

Δεν κομίζουμε γλαύκα στην Αθήνα μέσω Berkeley. Κάτι παρόμοιο, σε μικρή έκταση, κάνει η ΕΠΑ Αττικής χρηματοδοτώντας μέσω των λογαριασμών φυσικού αερίου την μετατροπή του καυστήρα. Η διαχείριση του παρόμοιoυ πρόγραμματος στην Μεγάλη Βρετανία ("Green Deal") έγινε απο τους προμηθευτές ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου.

Η γενίκευση της προσπάθειας θα είχε θετικές επιπτώσεις αν συνδυαζόταν επίσης με την δυνατότητα οι ενεργειακές παρεμβάσεις να υλοποιούνται μέσω συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης. Αν δηλαδή στην διαδικασία συμμετείχαν Εταιρείες Ενεργειακών Υπηρεσιών που θα αναλάμβαναν μέρος του λειτουργικού κινδύνου της επένδυσης και θα ενεργούσαν ως επαληθευτές της ενεργειακής απόδοσης. Αυτό θα είναι μια καλή ευκαιρία για την ανάπτυξη των εταιρειών αυτών που είναι μόνιμος αλλά δύσκολα επιτεύξιμος στόχος των ευρωπαικών πολιτικών για την εξοικονόμηση ενέργειας.

Συνοπτικά: Αντί το ΕΤΕΑΝ μέσω του "εξοικονομώ κατ'οίκον" να επιδοτεί δεκάδες χιλιάδες μικρο-επενδύσεις ενεργειακής αναβάθμισης, να χρηματοδοτεί με ευνοικούς όρους τους (πρόθυμους) προμηθευτές ενέργειας για την εφαρμογή ενός σχεδίου που να μοιάζει με το PACE. Οι "ευνοικοί" όροι θα μειώνουν το κόστος χρηματοδότησης για τον ιδιώτη αλλά θα καλύπτουν και ένα μέρος του πιστωτικού κινδύνου που αναλαμβάνουν οι Προμηθευτές. 

Το Στοίχημα του allazorevma.gr

Κάθε επιχειρηματική πρωτοβουλία είναι ένα στοίχημα. Αυτό ισχύει και για την πρώτη ιστοσελίδα σύγκρισης τιμών ηλεκτρικού ρεύματος στην Ελλάδα το allazorevma.gr. Ποιο είναι λοιπόν το στοίχημα του allazorevma.gr; Στην πραγματικότητα είναι δύο:

Το πρώτο είναι η υπόθεση ότι η εντιμότητα (ακεραιότητα, αξιοπρέπεια, αντικειμενικότητα - όπως οι αξίες αυτές προσλαμβάνονται από το ευρύ κοινό) έχει, εκτός από ηθική, και χρηματική αξία. Αξία μάλιστα που είναι αρκετή για να καλύψει το πλήρες κόστος της παραγωγής και διάθεσής της.

Το δεύτερο στοίχημα είναι η υπόθεση ότι σε μια αγορά με περισσότερους από 2 (3 το πολύ) "παίκτες", η προσυνεννόηση (Collusion) είναι πρακτικά αδύνατη (με την προϋπόθεση ότι η "συλλογικότητα" όπως αυτή εκφράζεται από το κράτος παραμένει ουδέτερη).

Παρατήρηση. Το αν θα κερδηθούν τα στοιχήματα είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα "κουλτούρας" παρά ορθολογικά ειλημμένων αποφάσεων. 

Πως πάμε - κερδάμε; "The jury is still out" λένε οι αγγλοσάξονες. Το δικαστήριο ακόμα συνεδριάζει  - και θα συνεδριάζει μέχρι να βγεί να τραγουδήσει η χοντρή κυρία. Θα ενημερώσουμε για την απόφαση. 

Ας Βοηθήσουμε τους Προμηθευτές Ρεύματος να Πάρουν την Σωστή Απόφαση

Διεξήχθη πρόσφατα η πρώτη από τις δημοπρασίες τύπου "ΝΟΜΕ" μέσω των οποίων η ΔΕΗ αναγκάστηκε να προπωλήσει (με ανταγωνιστική διαδικασία) στους υπόλοιπους προμηθευτές ενέργεια ίση με περίπου το 8% της ετήσιας κατανάλωσης στην χώρα. Το αποτέλεσμα είναι εν δυνάμει εξαιρετικά ευνοϊκό για τον Έλληνα καταναλωτή. Το "εν δυνάμει" γιατί για να υπάρξει ωφέλεια για τον καταναλωτή πρέπει να δράσει και αυτός. "Συν Αθηνά και χείρα κίνει" έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Εξηγούμε:

Οι ανταγωνιστές της ΔΕΗ αγόρασαν στην δημοπρασία, σε τιμή περίπου 11% φθηνότερη από την μέση τιμή που αγόραζαν μέχρι τώρα μέσω της χονδρικής (42-37,5=4,5/42=11%), ενέργεια ίση περίπου με αυτή που είχαν πωλήσει το προηγούμενο δωδεκάμηνο στους ήδη πελάτες τους (περίπου 4 εκατομμύρια μεγαβατώρες).  Η χαμηλή τιμή αυτή μάλιστα είναι σταθερή για το επόμενο δωδεκάμηνο. Με μια μόνο προϋπόθεση- να χρησιμοποιήσουν την ενέργεια μεταπουλώντας την. Γιατί αν τους "μείνει" θα ζημιωθούν αφού θα την έχουν ήδη πληρώσει.

Έχουμε λοιπόν Προμηθευτές που διαθέτουν σε χαμηλή και σταθερή τιμή για ένα χρόνο αρκετή ενέργεια για να καλύψουν τους ήδη πελάτες τους ή να κερδίσουν νέους. Στην πρώτη περίπτωση θα έχουν αυξημένα κέρδη. Στην δεύτερη θα μεγαλώσουν ταχύτατα το μερίδιο αγοράς τους προσφέροντας ανταγωνιστικές τιμές. Αναμένουμε όλοι ότι ο "εν δυνάμει" ανταγωνισμός θα τους οδηγήσει στην δεύτερη λύση. 

Οι καταναλωτές θα τους βοηθήσουν πολύ να επιλέξουν αυτή την κοινωνικά ωφέλιμη λύση αν: α) αυτοί που έχουν ήδη αλλάξει προμηθευτή ενοχλήσουν τον Προμηθευτή τους για μια καλύτερη συμφωνία. β) αυτοί που δεν έχουν αλλάξει τεθούν σε εγρήγορση γιατί θα υπάρξουν σύντομα εξαιρετικά καλές προσφορές στην αγορά. 

Υπάρχει μάλιστα ενα αξιόπιστο, ανεξάρτητο και φιλικό εργαλείο που μπορεί να τους βοηθήσει: το allazorevma.gr. Συν Αθηνά και χείρα (ή "ποντίκι" τέλος πάντων) κίνει λοιπόν.  

Η Ελλάδα Πρωτοπορεί (και) στην Πράσινη Ενέργεια - Δίνει Μάθημα στους Γερμανούς

Η ελληνική κυβέρνηση (ή για να είμαστε πιο ακριβείς η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) αποφάσισε να μην αυξήσει το τέλος για τις ανανεώσιμες πηγές που πληρώνουν οι καταναλωτές ηλεκτρισμού. Στην Γερμανία αντίθετα, οι καταναλωτές έχουν ήδη ειδοποιηθεί ότι το τέλος αυτό θα αυξηθεί το 2017 και θα ανέβει στα 6,88 ευρώ την μεγαβατώρα απο 6,50 που είναι σήμερα (στην Ελλάδα είναι ακόμα στα 3,5 ευρώ την μεγαβατώρα). Ενα σκληρό μάθημα ανθρωπιάς στους αδυσώπητους Γερμανούς απο τον Νότο της Ευρώπης.

Οι Γερμανοί πολιτικοί είναι βεβαίως ανάστατοι. Και όταν είναι ανάστατοι παραγγέλνουν συνήθως μελέτες σε ανεξάρτητα Ινστιτούτα (και εδώ δεύτεροι ας μας επιτραπεί να παρατηρήσουμε). Πιο συγκεκριμένα, τα ομοσπονδιακά κράτη της Βαυαρίας και της Βάδης Βιτεμβέργης (και εκεί ο Νότος!) ανέθεσαν στο Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών του Μονάχου (Ifo) να βρεί τρόπο να "παγώσει" (να τοποθετηθεί πάνω όριο - cap)  στο τέλος ανανεώσιμων πηγών στο επίπεδο των 6,5 ευρώ την μεγαβατώρα. 

Το Ifo λοιπόν βρήκε την λύση. Το τέλος "παγώνει" στο σημερινό επίπεδο. Το αποτέλεσμα είναι ότι απο σήμερα μέχρι το 2029 ο λογαριασμός ενίσχυσης των ΑΠΕ έχει αυξανόμενο έλλειμα που το 2029 θα φθάσει (μαζί με τους τόκους) το ποσό των 29,13 δισ ευρώ. Προτείνει λοιπόν την δημιουργία ενός ταμείου που θα δανειστεί για να χρηματοδοτήσει το έλλειμα μέχρι το 2029. Μετά το 2029 και μέχρι το 2038 το Ταμείο θα είναι σε θέση να αποπληρώσει το δάνειο (με το "παγωμένο" τέλος) γιατί ο λογαριασμός θα είναι πλέον πλεονασματικός!  

Η πρόβλεψη ότι ο λογαριασμός θα είναι πλεονασματικός βασίζεται σε λογικές υποθέσεις κυρίως σχετικά με την εξέλιξη της χονδρικής τιμής του ηλεκτρισμού (προβλέπεται να φθάσει σε σημερινές τιμές στα 60 ευρώ την μεγαβατώρα απο τα 31,8 που είναι σήμερα). Η ανάλυση ευαισθησίας έδειξε ότι οι προβλέψεις δεν επηρεάζονται σημαντικά απο την εξέλιξη της ζήτησης ηλεκτρισμού ή το επίπεδο των πραγματικών επιτοκίων. Προφανώς επηρεάζονται απο τις χονδρικές τιμές (όπως αυτές και αν καθορίζονται) της παραγωγής απο ΑΠΕ. 

Δεν μπορεί κανείς παρά να σχολιάσει ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε πρωτοπόροι στα συσσωρευμένα ελλείματα του λογαριαμού των ΑΠΕ. Πολύ πριν το σκεφτεί το Ifo - πόσο μάλλον να το υλοποιήσει η Γερμανική κυβέρνηση. Τόσο μεγάλα ελλείματα μάλιστα που ο μηδενισμός τους έγινε και μνημονιακή υποχρέωση. Η μελέτη του Ifo  συνεπώς είναι ένα καλό επιχείρημα στην περήφανη διαπραγμάτευση. Μπορούμε να τους θυμήσουμε ότι άλλα λένε στις χώρες τους και άλλα μας βάζουν εμάς να κάνουμε. Να απαιτήσουμε Ταμείο ΕΤΜΕΑΡ. Και κάποιον να μας δανείσει!

Ο σύνδεσμος στην σχετική ιστοσελίδα του Info:

(https://www.cesifo-group.de/ifoHome/research/Projects/Archive/Projects_EUR/2016/proj_EEG-Umlage.html

Εμπνευσμένο από τα Νόμπελ Οικονομικών (CPI-X και Yardstick Competition στα Δίκτυα)

Ανακοινώθηκαν χθές τα Νόμπελ Οικονομικών. Δόθηκαν σε δύο Αγγλο-Φιλανδο-Αμερικανούς (ή έμφαση βέβαια στο Αμερικανούς γιατί τα νόμπελ οικονομικών σε ποσοστό συντριπτικό πάνε σε Αμερικανούς). Το πεδίο απασχόλησής τους είναι η θεωρία των συμβάσεων. Το πρόβλημα είναι στην βάση του ένα από τα "ιερά δισκοπότηρα" της οικονομικής θεωρίας : το πρόβλημα του principal-agent. Αναθέτει ο principal (Κύριος;) μια δουλειά σε ένα  agent (Eργολάβο;) και προσπαθεί να σχεδιάσει μια συμφωνία με την οποία ο εργολάβος θα έχει ισχυρό κίνητρο να εργασθεί με βέλτιστο τρόπο για τα συμφέροντα του Κυρίου. Ποια είναι η δυσκολία; Οτι ο Κύριος δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει το πως δουλεύει ο εργολάβος (γιατί ίσως δεν έχει χρόνο, ίσως δεν ξέρει καλά την δουλειά, ίσως γιατί δεν μπορεί να ξεχωρίσει τον βαθμό υπαιτιότητας του εργολάβου για τυχόν χειρότερη ή καλύτερη απόδοση από την αναμενόμενη). 

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πεδία εφαρμογής της θεωρίας και της έρευνας αυτής είναι ο ρυθμιστικός έλεγχος των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας - όπως η ΔΕΗ για παράδειγμα και ιδιαίτερα τα δίκτυα (ο ΔΕΔΔΗΕ στην Ελλάδα). Η οικονομική επιστήμη, παρά την κακή φήμη που έχει αποκτήσει πρόσφατα, έχει προσφέρει εξαιρετικά αποτελεσματική "θεσμική τεχνολογία" που έχει κάνει την διαφορά- ειδικά στον ηλεκτρισμό. Για να προστατεύσουμε τους αναγνώστες  από τυχόν απότομη αλλαγή στην πίεσή τους να αναφέρουμε πριν συνεχίσουμε ότι στην εφαρμογή της θεσμικής αυτής τεχνολογίας πρωτοπόρος υπήρξαν όχι οι ΗΠΑ όπως θα ανέμενε κανείς αλλά η Μ. Βρετανία την εποχή της πρωθυπουργίας της Λαίδης (ή καλύτερα Βαρώνης) Θάτσερ.

Δύο από τους θεσμούς που έχουν αντέξει στον χρόνο και αποδείχθηκαν πετυχημένοι είναι η περίφημη φόρμουλα CPI-X  με την οποία ρυθμίζεται η αμοιβή του δικτύου για την διανομή του ηλεκτρισμού και το yardstick competition  με το οποίο συγκρίνεται η αποτελεσματικότητα στην διαχείριση δικτύων που είναι τοπικά φυσικά μονοπώλια. 

Το CPI-X  σημαίνει ότι ξεκινώντας σε μια χρονική στιγμή, ο ρυθμιστής συμφωνεί ότι οι αυξήσεις στην αμοιβή του δικτύου για την επόμενη περίοδο (τρία έως πέντε χρόνια) θα είναι ίσες με τον δείκτη τιμών καταναλωτή μείον ένα ρυθμό αύξησης της παραγωγικότητας. Αυτό και μόνο. Τίποτ' άλλο. Το αποτέλεσμα της συμφωνίας αυτής είναι ότι οι εταιρείες δικτύου στην Μ Βρετανία μειώνοντας το κόστος τους (για τον καταναλωτή) δημιούργησαν ταυτόχρονα στην ρυθμιστική περίοδο ... υπερκέρδη για τους μετόχους τους, Σχετικό ίσως είναι ότι σχεδόν όλες (μοσχο)πουλήθηκαν σε (αμερικανούς) επενδυτές τους οποίους όταν οι εργατικοί του Μπλαίρ ήρθαν στην εξουσία  "ξάφρισαν" με ένα εφάπαξ φόρο (windfall tax).

Το yardstick competition (που είναι ανάλυση διαφορών - regression analysis των στοιχείων κόστους των δικτύων) χρησιμοποιήθηκε για να επιτρέψει την σύγκριση της αποτελεσματικότητας μεταξύ δικτύων που δεν είναι δυνατόν να γίνει μέσω της αγοράς. Η χρησιμότητα τους αφορούσε κυρίως το σημείο εκκίνησης των τιμών στην ρυθμιστική περίοδο και το επίπεδο τεχνικής και εμπορικής εξυπηρέτησης κατά την διάρκεια της ρυθμιστικής περιόδου. Είναι προφανές ότι το κόστος ενός αγροτικού δικτύου διαφέρει από αυτό μιας πυκνοδομημένης πόλης  αλλά και ότι τα επίπεδα εξυπηρέτησης μπορεί να είναι (και πρέπει να είναι) διαφορετικά.

Οι ιδέες και ιδιαίτερα αυτές που ενσωματώνονται σε θεσμούς είναι "δημόσιο" αγαθό. Είναι στην διάθεση των τρίτων χωρίς κόστος.  Στην Ελλάδα μας προσπαθήσαμε να αντιγράψουμε τον θεσμό του CPI-X  όταν κάποιος υπάλληλος της ΡΑΕ σχεδίασε το πρώτο κώδικα διαχείρισης δικτύου διανομής στις αρχές του 21ου αιώνα (δεν είναι γνωστό αν προηγουμένως ρώτησε κάποιον). Καταλαβαίνουμε ότι σύντομα θα έχουμε κώδικα (αφού πέρασαν 20 χρόνια που παιδευόμαστε να τον εφαρμόσουμε), αλλά η σχετική πρόβλεψη δεν υπάρχει πλέον στο τελικό σχέδιο. Όσο για το yardstick competition; Για να έχει νόημα θα πρέπει να "σπάσουμε" τον ΔΕΔΔΗΕ σε 5 έως 7 κομμάτια. Προσοχή - τον ΔΕΔΔΗΕ όχι την ΔΕΗ. Ο νοών νοείτω.